Έκλεισαν οι γονείς μου δωμάτιο σε ξενοδοχείο για αυτούς και είπαν ο αδελφός σου θα κοιμηθεί σε σένα και είπα κι εγώ ναι δεν το συζητάω και να μην το ζητάγατε θα τον φιλοξενούσα, γιατί σκέφτηκα τόσο καιρό έχω να τον δω θα είναι ωραία να κοιμόμαστε μαζί. Και ήρθε ο αδελφός μου και πήρε τη μεριά μου στο κρεβάτι, αυτή με το κομοδίνο και το μεγάλο μαξιλάρι και άπλωσε και τα πράγματα του στο κομοδίνο και πάω κι εγώ ο καημένος να κοιμηθώ το βράδυ κι είχε πάει το σκασμένο και είχε ξαπλώσει στη μέση του κρεβατιού με τα πόδια ανοιχτά σαν τον αστερία. Ε και τον έσπρωξα να πάει στη μεριά του και ξάπλωσα στην ακρούλα μου και σε κάποια φάση γυρνάει μες στον ύπνο του και φέρνει το χέρι του πάνω μου σαν να με αγκάλιαζε. Και κάτι με έπιασε εκείνη τη στιγμή, κάποιο ανώτερο συναίσθημα ξύπνησε μέσα μου και είπα θα σηκωθώ νωρίς το πρωί να του φτιάξω τηγανίτες του μικρού. Και δε σηκώθηκα.
Κυριακή 15 Δεκεμβρίου 2013
#7 Yo La Tengo – Fade
Προχωρούσε γρήγορα, χέρια στις τσέπες. Είχε καμπουριάσει σε μια προσπάθεια να αποφύγει το κρύο, το κασκόλ κάλυπτε το πρόσωπο του ως τη μύτη, τα μάτια του όμως παρέμεναν εκτεθειμένα και είχαν δακρύσει. Δεν είχε ξημερώσει ακόμα. Κατέβηκε με ταχύτητα τις σκάλες του σταθμού και κατευθύνθηκε προς το μετρό. Το τρένο ήταν στην αποβάθρα και επιτάχυνε κι άλλο το βήμα του. Όλα τα βαγόνια ήταν γεμάτα, μπήκε σε ένα και στάθηκε όρθιος. Ένιωσε εξαντλημένος κι ήθελε να κάτσει. Είχε κουραστεί να τρέχει. Ένα βουητό, προειδοποίηση ότι οι πόρτες κλείνουν και μια φωνή ότι ο συρμός αναχωρεί ακούστηκαν. Σε μια απόφαση της στιγμής πετάχτηκε έξω από το τρένο και πήγε κι έκατσε σε μια θέση στην αποβάθρα. Θα περίμενε το επόμενο, ίσως το επόμενο να ταν πιο άδειο και να βρισκε μια θέση να κάτσει. Και περίμενε και τα τρένα περνάγανε και αυτός καθόταν απλά εκεί, παρατηρούσε τους επιβατες να μπαίνουν και να βγαίνουν βιαστικοί από τα βαγόνια με τα μάτια του ακόμα δακρυσμένα από το κρύο και φαινόταν σαν να θρηνούσε για κάτι ή για κάποιον και μερικοί απο τον κόσμο που τον προσπέρναγε γύρναγαν και τον κοίταζαν περίεργα και αυτή η σκέψη τον διασκέδασε και χαμογέλασε. Δε θα έτρεχε. Όχι σήμερα.
Σάββατο 14 Δεκεμβρίου 2013
#8 Vampire Weekend – Modern Vampires of the City
Παρασκευή 13 Δεκεμβρίου 2013
#9 CHVRCHES – The Bones Of What You Believe
Ήρθαν σήμερα οι γονείς μου και ο αδελφός μου να με δουν και έφεραν ένα σωρό πράγματα και βγήκαν υπέρβαροι στο αεροδρόμιο και ας είπα στη μάνα μου στο τηλεφωνο να τα αφήσει το μέλι και το λάδι γιατί ετσι κι αλλιώς γυρνάω σε μια βδομάδα και ότι θα επιζήσω άλλο λίγο χωρίς ελληνικό λάδι και μέλι όσο δύσκολο κι αν είναι. Και τελικά έφεραν και μέλι και λάδι και κάτι βιβλία να ανοίξω τα στραβάδια μου και μουστοκούλουρα από τη γιαγιά μου. Και χάρηκα παρά πολύ όταν τους είδα να πω την αλήθεια μου και περάσαμε όλη τη μέρα μαζί και θυμήθηκα πως είναι να συνυπάρχεις όχι με ένα ούτε δύο αλλα με ΤΡΙΑ άτομα και προς το βραδάκι κάτι με έπιασε και ήθελα να γυρίσω στο δωμάτιο μου να κρυφτώ κάτω από το πάπλωμα. Αφήστε που γύρισε σπίτι η συγκάτοικος μου ενώ εμείς ήμασταν έξω για μπύρες και έφαγε όλα τα μουστοκούλουρα.
Τετάρτη 11 Δεκεμβρίου 2013
#10 Justin Timberlake – The 20/20 Experience
Σε είδα στο βαγόνι του τρένου. Ήρθα και στάθηκα δίπλα σου. Τράβηξα την προσοχή σου αμέσως. Τα βλέμματα μας συναντήθηκαν. Μου χαμογέλασες όλο νάζι. Σου ανταπέδωσα το χαμόγελο και έπειτα έστρεψα το βλέμμα μου αλλού κοιτάζωντας δήθεν αδιάφορα στο κενό. Το τρένο φρέναρε απότομα, έχασα την ισορροπία μου και έπεσα προς το μέρος σου. Κρατήθηκα τελευταία στιγμή, αλλά είχες ήδη τρομάξει. Άρχισες να κλαις. Η μητέρα σου με αγριοκοίταξε, έγειρε πάνω απο το καρότσι και έβαλε μια πιπίλα στο στόμα σου.
Τρίτη 10 Δεκεμβρίου 2013
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)