Πως πέρασα τα Χριστούγεννά μου

Οι γονείς μου φαίνεται διάβασαν το από κάτω κείμενο και αποφάσισαν να μη με βασανίσουν φέτος και ούτε αυτοί τους εαυτούς τους και να περάσουμε τα φετινά Χριστούγεννα με τον πολύ στενό οικογενειακό μας κύκλο οι τέσσερις μας δηλαδή (έχω κι έναν αδελφό αν δε σας το έχω πει). Εγώ βέβαια καλού κακού είπα ότι στενοχωριέμαι τρομερά που δε θα πάμε στη θεία για φαΐ, να' μαι σίγουρος κι έτσι αντί για τη θεία μου βρεθήκαμε σε ένα μαγαζί στη Νέα Σμύρνη να τρώμε παραδοσιακά χριστουγεννιάτικα μπέργκερ κι άμα αναρωτιέστε γιατί έφτασε ως τη Νέα Σμύρνη η χάρη μας όταν μπέργκερ μπορείς να φας και στον καναπέ σου, να σας πω ότι εκεί γεννήθηκα, δηλαδή δε γεννήθηκα ακριβώς εκεί, σε μαιευτήριο όπως όλοι γεννήθηκα απλά εκεί ζούσαν οι γονείς μου εκείνη την περίοδο, καταλάβατε τέλος πάντων κι είπαμε να περάσουμε κι έξω από το σπίτι που μέναμε τότε να το δούμε και σε κάποια φάση μου έκανε ένα κλικ κι έδειξα μια πολυκατοικία κι είπα να αυτό είναι και μου παν ότι όχι δεν είναι αυτό, δε φτάσαμε ακόμα απλά μας έπιασε το φανάρι και ντάξει λογικό είναι που δεν το θυμόμουν και τόσο καλά καταρχάς γατί όλα τα κτίρια εκεί πέρα μοιάζουν μεταξύ τους και δεύτερον γιατί κάπου τρεις μήνες έμεινα όλους κι όλους στη Νέα Σμύρνη που να το θυμάμαι. Μετά μετακομίσαμε στα βόρεια γιατί εκεί είναι πιο υγιεινό το περιβάλλον για ένα μωρό παιδί σαν εμένα (τότε ήμουν, τώρα μεγάλωσα απ' ότι μου λένε) και έχει και πιο πολύ πράσινο, που σιγά το κατόρθωμα δηλαδή στο κέντρο μόνο τις γλάστρες στα μπαλκόνια έχει, και από τότε τρώμε όλους τους έχωμεγάλοτζιπαλλάμικρόπουλί (ή μικράβυζιά, παίζει κι αυτό) των ΒΠ στη μάπα αλλά τουλάχιστον εισπνέουμε καθαρό αέρα. Μετά κι απ' αυτό λοιπόν πήγαμε στο Γκάζι γιατί είχε μια παράσταση εκεί που θέλαμε να δούμε, τρία μονόπρακτα του Τσέχωφ ήταν που ντάξει πλάκα είχαν να πάτε να τα δείτε, ο Τσέχωφ βέβαια θα τράβαγε τις πουτσοτριχές του άμα τα έβλεπε αλλά και πάλι. Εκεί προλάβαμε και κάναμε και μια βόλτα στην Τεχνόπολη γιατί φύγαμε νωρίς από το εστιατόριο να μην αγχωθούμε που είπε και ο πατέρας μου και φτάσαμε μια ώρα πριν αρχίσει το θέατρο και που όντως δεν αγχωθήκαμε καθόλου μόνο σκυλοβαρεθήκαμε. Ωραία ήταν βέβαια στην Τεχνόπολη, είχαν βάλει και κάτι καρουζέλ και ένα άλλο που έχει καθίσματα που κρέμονται από κάπου ψηλά και σε κάνει γύρους δε ξέρω πως το λένε και που ήθελα να ανέβω αλλά είπα άστο γάμα το καλύτερα, το θέλω το μπέργκερ στο στομάχι μου και το στομάχι μου στη θέση του. Ε και τελικά ήρθε η ώρα να αρχίσει το έργο και μπήκαμε και καθίσαμε και που πρέπει να υπάρχει κάποια σκοτεινή συνωμοσία στα θέατρα να κάθεσαι πάντα μπροστά ή πίσω ή δίπλα (γενικά είσαι περικυκλωμένος) από κυράτσες που γλώσσα δε θα βάλουν μέσα σε όλην την παράσταση και που όλο κάτι θα πρέπει να σχολιάζουν αλλιώς λογικά τις διώχνουν από τη λέσχη πωςναζαλίζετετααρχίδιατωνγύρωσας και που σίγουρα κάποιας θα χτυπήσει και το κινητό στη μέση της παράστασης. Έτσι πέρασα λοιπόν τα φετινά μου Χριστούγεννα, σας αφήνω όμως τώρα γιατί μια φίλη μου έχει τη γιορτή της σήμερα και με έχει καλέσει σε ένα μπαρ. Στο Γκάζι.