Ένας μικρός μπλόγκερ

Να κι ο ορεστιςκορ με μπλογκ.

Γιατί και μπλογκ θα αναρωτηθούν μερικοί. Δε μας τα χει πρήξει αρκετά στο τουήτερ?

Καταρχάς γιατί ορδές θαυμαστών και κυρίως θαυμαστριών μαζεύτηκαν έξω από το σπίτι μου και το απαίτησαν. Ντάξει μία ήταν. Και δεν ήρθε έξω από το σπίτι μου.

Δεύτερον γιατί μ’ αρέσει να γράφω. Τι να γράφω? Βλακείες κατά κύριο λόγο που θα τις βλέπω σε κάνα χρόνο και θα λέω «για ποιο λόγο ρε συ ορεστιςκορ έκατσες μέσα σαββάτο βράδυ να γράψεις αυτό?». Μόνο βλακείες? Κατά κύριο λόγο είπαμε.

Επίσης γιατί είμαι ψωνάρα και γιατί διαθέτω ένα ξεχωριστό συγγραφικό ταλέντο όπως επίσης και σπάνιο χιούμορ, τα οποία και θέλω να μοιραστώ μαζί σας. Είπαμε, είμαι ψωνάρα.

Γιατί να διαβάσει κανείς το μπλογκ μου? Γιατί μ αρέσει να παρατηρώ. Να παρατηρώ τους ανθρώπους γύρω μου, το χαμόγελο τους, το περπάτημά τους, τις κινήσεις των χεριών τους, τις αντιδράσεις τους, τα χαρακτηριστικά τους, τις μύτες τους, τα αυτιά τους, τα μαλλιά τους, την καράφλα τους, τα μάτια τους, τη θλίψη μέσα σε αυτά ή τον ενθουσιασμό που ακτινοβολούν και σου φτιάχνει τη μέρα. Μ' αρέσει να τους παρατηρώ μέσα από το αμάξι, μέσα από το τζάμι του λεωφορείου, μέσα στο τρένο, το μετρό. Τους βιαστικούς περαστικούς, τους κατσουφιασμένους οδηγούς, τους ονειροπόλους συνοδηγούς, αυτούς που περιμένουν στη στάση του λεωφορείου, τους αγχωμένους, τους  χαλαρούς, τους βαριεστημένους, τους αδιάφορους , τους όμορφους, τους άσχημους, τους  πολύ όμορφους, όχι και τόσο τους πολύ άσχημους. Όλων το βλέμμα έχει κάτι να μου πει. Ντάξει μερικές φορές  λέει «τι κοιτάς ρε μαλάκα?», αλλά φταίω κι εγώ. Δεν είμαι και ο πιο διακριτικός παρατηρητης του κόσμου.

Και ντάξει θα πείτε τώρα, σ αρέσει να παρατηρείς, το καταλάβαμε. Και τι θα το κανείς εδώ πέρα? Νάσιοναλ Τζεογκράφικ?

Όχι ρε παιδιά ηρεμήστε. Μικρές ιστορίες θα γράφω. Πρωτότυπες, κοινότοπες, χιουμοριστικές  γελοίες, σαρκαστικές, μελαγχολικές, λιγότερο μελαγχολικές, καταθλιπτικές  λιγότερο καταθλιπτικές, φερτεμουτοξυραφιναχαρακωθω καταθλιπτικές, πραγματικές, ψιλοπραγματικές, φανταστικές, ψιλοφανταστικές, μονοεξωγηινοιλειπουν φανταστικές, εμπνευσμένες από πρόσωπα και καταστάσεις της καθημερινότητας.

Εκείνο το απάλευτο απόγευμα Κυριακής, λοιπόν, που δε θα μπορείτε να βγείτε για καφέ, είτε γιατί έχει σκατόκαιρο, είτε γιατί έχετε όλα κι όλα 4,26 ευρώ στην τσέπη για να βγάλετε τον υπόλοιπο μηνά, είτε γιατί όλοι οι φίλοι σας την έχουν κάνει για άλλες πολιτείες, είτε γιατί δεν έχετε έτσι κι αλλιώς φίλους, μην απελπιστείτε και θυμηθείτε να ρίξετε μια ματιά εδώ.