As the winter winds

Στο ζώδιο είμαι καρκίνος, ζώδιο του νερού για τους ανίδεους, και ως ζώδιο του νερού επιβάλλεται να μ’ αρέσει το καλοκαίρι, γιατί το καλοκαίρι πάμε στη θάλασσα για βουτιές που η θάλασσα είναι νερό και αλάτι αλλά περισσότερο νερό, καταλάβατε τέλος πάντων. Εγώ βέβαια όχι, γιατί με την ίδια λογική στα ζώδια του αέρα θα έπρεπε να αρέσει ο αέρας που σε κανέναν δεν αρέσει ο αέρας, γιατί με το βοριά ξεπαγιάζουμε και αρρωσταίνουμε και μένουμε στο κρεβάτι κάνα μήνα και με το νοτιά έχει υγρασία και πάλι αρρωσταίνουμε και μένουμε στο κρεβάτι κάνα μήνα. Επίσης με το νοτιά κάνουν και δυο με τρεις μήνες να στεγνώσουν τα ρούχα, που λέει κι η μάνα μου, και έτσι φοράμε συνέχεια τα ίδια. Στα ζώδια της φωτιάς θα έπρεπε να αρέσει η φωτιά αλλά δεν έχω δει ποτέ κανέναν να κάνει βουτιές στη φωτιά, μόνο κάτι φακίρηδες στο ιντιανα τζοουνς να περπατάνε σε αναμμένα κάρβουνα έχω δει. Και στα ζώδια της γης θα έπρεπε να αρέσει το έδαφος και να πηγαίνουν να δουλεύουν σε ορυχεία ξέρω γω που αυτό δεν είναι και τόσο απίθανο τώρα που το σκέφτομαι, γιατί κάποιος πρέπει να δουλεύει κι εκεί.

Εγώ πάντως δεν τρελαίνομαι για το καλοκαίρι κι ας είμαι καρκίνος, ζώδιο του νερού. Το καλοκαίρι έχει ένα σωρό ψυχαναγκασμούς. Να κανονίσεις διακοπές με την παρέα σου που άντε να συνεννοηθείτε να κανονίσετε διακοπές της προκοπής, να πας σε όλα τα ελληνικά νησιά, γιατί για όλα έχεις ακούσει μια καλή κουβέντα από κάποια θεία που το άκουσε από κάποιο γείτονα που το άκουσε από το μπατζανάκι του ξαδέλφου της γυναίκας του και δε γίνεται να μην έχεις πάει σε τόσο ωραία νησιά, είναι και δίπλα, ξεφτίλα είναι. Επίσης πρέπει να ξυπνάς νωρίς να πας νωρίς στην παραλία που εγώ σιχαίνομαι το πρωινό ξύπνημα, να ξεροψηθείς ένα δωδεκάωρο στον ήλιο που μ ενοχλεί ο ήλιος, να είσαι όλη την ώρα με μια φράπα στο χέρι που δεν πίνω φραπέ, να παίζεις τάβλι που δε ξέρω τάβλι και γενικά ένα κάρο δραστηριότητες, οι οποίες συνθέτουν το αξέχαστο ελληνικό καλοκαίρι που σαν το ελληνικό καλοκαίρι δεν έχει. Σαν τη Χαλκιδική ένα πράγμα. Επίσης επιβάλλεται να πας σε όλα τα κλαμπ, μπαρ, βαρελάδικα, ρεμπετάδικα κλπ. του νησιού, να πιεις τον κώλο σου, να φασωθείς με τουλάχιστον μία  Ιταλίδα, Γαλλίδα ή Γερμανίδα κι αν έχεις πιει πολύ σου επιτρέπεται και με Ελληνίδα, γιατί μεθυσμένος όλες οι γλώσσες ίδιες ακούγονται μωρέ, σιγά. Έτσι το καλοκαίρι σου δημιουργεί ένα σωρό προσδοκίες, στις οποίες είναι αδύνατο να ανταποκριθείς και στο τέλος μένεις με τη γνωστή αίσθηση ανικανοποίητου και την κλασική υπόσχεση στον εαυτό σου ότι του χρόνου το καλοκαίρι θα περάσεις καλύτερα. Επίσης χρόνος για ύπνο μηδέν, αλλά δεν πειράζει, γιατί έχεις κοτζάμ χειμώνα μπροστά σου να ξεκουραστείς, μην τα θες κι όλα δικά σου.

Και τώρα πάμε στο χειμώνα. Ο χειμώνας πάντα ξεκινάει με γκρίνια που τέλειωσε κι όλας το καλοκαίρι και δεν πρόλαβες να κάνεις τα δέκα χιλιάδες πράγματα που ήθελες. Σιγά σιγά μπαίνουν και τα κρύα και η γκρίνια συνεχίζεται, γιατί δεν έχεις πετρέλαιο θέρμανσης ούτε φυσικό αέριο ούτε καν μια ζακετούλα να ρίξεις στους ώμους σου να ζεσταθεί το κοκαλάκι σου. Έτσι ο χειμώνας δε ξεκινάει και με τις καλύτερες προοπτικές, αλλά κάπως τα καταφέρνει πάντα ο άτιμος και δεν περνάμε και τόσο χάλια τελικά. Λίγο ο γκρίζος ουρανός, λίγο ο μελαγχολικός καιρός, λίγο ότι κάνει ψωλόκρυο έρχεσαι πιο κοντά με τους άλλους, ερωτεύεσαι, σ απορρίπτουν, επιμένεις, σε απορρίπτουν, γνωρίζεις νέους ανθρώπους, κάνεις νέες παρέες, γενικά βλέπεις τους ανθρώπους με άλλο μάτι, έχεις το χρόνο να τους παρατηρήσεις, να τους νιώσεις κοντά σου. Επίσης φοράς το σκουφάκι, το κασκολάκι και τα γαντάκια σου όταν είναι να βγεις, κοιτάζεσαι με τις ώρες στον καθρέφτη περήφανος για το στυλ σου και τελικά αργείς στο ραντεβού σου, φτιάχνεις μια κούπα καφέ πριν κάτσεις μπροστά στο πισί ή την τηλεόραση ή το βιβλίο των μαθηματικών, την οποία και τυλίγεις με τα δάκτυλα σου - ή τυλίγεσαι ολόκληρος γύρω της- για να ζεσταθείς, χουχουλιάζεις κάτω από τα σκεπάσματα τη νύχτα πριν κοιμηθείς, τα μελαγχολικά κομμάτια αποκτούν ξανά νόημα και μπορείς επιτέλους να απολαύσεις την κατάθλιψη σου με την ησυχία σου.

Γενικά τον πάω πολύ το χειμώνα, τον βρίσκω πολύ ξηγημένο, σου λέει αυτός είμαι, στο χέρι σου είναι να με απολαύσεις.